307 و الخروج من باب الصفا و الصعود عليه و استقبال ركن الحجر بالتكبير و التهليل سبعاً و الدعاء و المشي طرفيه و الهرولة من المنارة الى زقاق العطّارين و الدعاء و السعي ماشياً و هو ركن يبطل الحج بتركه عمداً لا سهواً 5-و هنگام بيرون رفتن از مسجد الحرام از باب صفا بيرون رود [يكى از درهاى شرقى مسجد الحرام است].

6-مستحب است از كوه صفا بالا رود و بر بالاى آن روى به ركنيكه حجر الأسود در آن منصوب است ايستاده و هفت بار كلمۀ طيبه لا له إلا اللّٰه بگويد و بدنبال آن دعاهاى وارده را بخواند.

7-مستحب است در قسمتى از سعى كه دنباله وادى محشر است هروله كند يعنى به شتاب بگذرد نه اينكه بدود و پيش از آن قسمت و پس از آن به عادت خود راه رود.

[علاّمه شعرانى در اينجا فرموده: وادى محسر دره ايست در اوّل منى و تا مكّه متصل است چنانكه اگر سيل از وادى محسر سرازير شود به آن قسمت از محلّ سعى مى‌رسد كه بايد هروله كرد و علاّمه فرموده: حدّ آن از مناره است تا كوى عطاران و البته در عهد وى چنين بوده].

8-مستحب است به هنگام سعى دعا خواندن.

9-و سعى بايد پياده و با راه رفتن باشد.

مطلب ديگر در باب سعى اينست كه سعى همانند طواف از اركان است و اگر كسى عمداً آن را ترك كند حجش باطل مى‌شود امّا اگر از روى فراموشى ترك كند مبطل نيست بلكه وظيفه دارد هر موقع به يادش آمد برگردد و سعى را انجام دهد و اگر از مكّه دور شده و امكان برگشت نيست بايد نائب بگيرد.