308
و يعود لاجله فان تعذّر استناب و لو زاد على السبع عمداً بطل لا سهواً و يعيده لو لم يحصل عدد اشواطه و لو قطعه لقضاء حاجة او صلوة فريضة تممه و لو ظن الاتمام فاحّل و واقع اهله و قلم الاظفار ثم ذكر نسيان شوط اتم و يكفر ببقرة و اذا فرغ من سعي العمرة قصر و ادناه ان يقصّ اظفاره او شيئا من شعره و لا يحلق رأسه فان فعل كان عليه دم و كذا لو نسيه حتى احرم بالحج و مع التقصير يحلّ من كل شيء احرم منه الاّ الصيد ما دام في الحرم
احكام سعى:
1-اگر عمداً بيش از هفت بار سعى كند سعيش باطل مىشود ولى اگر سهواً زياد كند ضررى ندارد و هر كجا ملتفت شد بايد سعى را قطع كند.
2-اگر شك كند كه چند بار رفته و برگشته بايد سعى را از سر گيرد.
3-اگر سعى را براى حاجتى از اثناء رها كند و يا براى نماز واجب آن را قطع كند مىتواند پس از اقامۀ فريضه ادامه دهد و از همانجا كه قطع كرده بجاى آورد.
4-اگر به گمان اينكه سعى را به پايان رسانده از احرام بدر آيد و با همسرش جماع كند و يا ناخنها را بگيرد سپس يقين كند كه يك شوط مثلاً فراموش كرده و خلاصه سعى او ناقص بوده بايد آن مقدار را تكميل كند و يك گاو هم كفاره دهد براى نقض احرام.
5-كسى كه از سعى عمرۀ تمتع فارغ مىشود بايد تقصير كند و آن به اينست كه ناخن بگيرد و يا قسمتى هر چند كم از موى سر يا شارب را بگيرد و حق ندارد تمام سر را بتراشد و گرنه بايد حداقل يك گوسفند بكشد.
6-و نيز كسيكه هنوز از احرام عمره بدر نيامده سهواً احرام حج ببندد بايد فديه دهد.