1) . آيات عظام: بهجت، تبريزى، سيستانى، مكارم، نورى: صحيح است. آية اللّٰه خامنه‌اى: اگر به اعتقاد صحّت تقصير انجام شده طفل از احرام خارج شده است و چيزى بر او نيست اگر چه احتياط در اعادۀ سعى است. آية اللّٰه فاضل: ظاهراً سعى او صحيح باشد هر چند بهتر است خودش سعى را اعاده كند يا براى انجام آن نايب بگيرد. آية اللّٰه صافى: در فرض سؤال چنانچه مميّز است بايد سعى را صحيحاً اعاده نمايد و بقيه اعمال مرتبه را نيز انجام دهد و اگر غير مميّز است ولىّ او دوباره او را سعى دهد و همچنين بقيۀ اعمال مرتبه را.

2) . به ذيل مسألۀ 603 مراجعه شود. آية اللّٰه مكارم: در مورد بچه‌هاى كوچك اشكالى ندارد.

3) . آيات عظام: بهجت، خامنه‌اى، سيستانى، صافى: سعى از عبادات است و سعى در حال خواب صحيح نيست بايداورابيدار كند. آية اللّٰه تبريزى: احتياط واجب اين است كه خواب نرود و آن مقدار را كه خواب رفته، به نيت «اتمام ما نقص من سعيه» اعاده كند و اگر قبل از نيت سعى، خواب رفته - بدون اشكال - سعى او باطل است. آية اللّٰه فاضل: چون سعى از عبادات است و صحت آن منوط به نيت و قصد قربت مستمر است لذا درفرض مذكور اگر قبل از شوط چهارم به‌خواب رفته است به‌احتياط واجب سعى را از اول اعاده كند و اگر بعد از شوط چهارم خواب رفته است پس از بيدار شدن و توجه و التفات بايد از جايى كه به خواب رفته سعى را ادامه دهد. آية اللّٰه مكارم: در صورتى كه در ابتداى سعى نيّت كرده باشد، اشكالى ندارد. آية اللّٰه نورى: 1 - لازم است كه او را براى انجام نيت بيدار كند 2 - و آن مقدارى را كه در حال خواب پيش رفته است پس از بيدار شدن اعاده كند.