93فرمود: (وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى ؛ از مقام ابراهيم، جايگاه نماز بگيريد). ¹

181 . الكافى - به نقل از زراره - : به امام باقر عليه السلام گفتم: آيا حسين عليه السلام را درك كردى؟

فرمود: «آرى . به ياد مى‌آورم كه همراه او در مسجد الحرام بودم كه سيل ، وارد مسجد شد و مردم ، روى مقام مى‌ايستادند. برخى كه بيرون مى‌رفتند، مى‌گفتند: مقام را سيل برد . و بعضى مى‌گفتند: سر جاى خود است .

به من فرمود: فلانى! مردم چه كردند؟

گفتم: خداوند به صلاحت دارد ! مردم ، بيم آن دارند كه سيل، مقام را برده باشد.

فرمود: ندا بده كه خداوند، آن را نشانه قرار داده است و آن را نخواهد برد.

پس مردم ، آرامش يافتند. جايگاه مقام كه ابراهيم عليه السلام آن را قرار داده بود ، كنار ديوار كعبه بود. همچنان آن جا بود، تا آن كه مردم جاهليت ، آن را به جايگاه امروزش منتقل كردند. چون پيامبر صلى الله عليه و آله مكّه را فتح كرد، به همان جايى برگرداند كه ابراهيم نهاده بود.

آن جا بود تا آن كه عمر بن خطّاب به حكومت رسيد. از مردم پرسيد: از شما چه كسى جايگاه قبلى آن را مى‌داند؟

مردى گفت: من جاى آن را با افسارى كه نزد من است، اندازه گرفته‌ام .

گفت: آن را بياور.

آن را آورد. پس اندازه گرفت و مقام را به همان جا برگرداند» . ²

182 . امام صادق عليه السلام : چون خداوند متعال به ابراهيم عليه السلام وحى كرد كه : «مردم را به حج ندا بده» ، [ ابراهيم] سنگى را كه اثر گام‌هايش در آن است (مقام) ، رو به روى كعبه و چسبيده به كعبه، در همان جايى كه امروز است ، قرار داد. سپس بر آن ايستاد و فرمان خدا را با رساترين صدايش ندا داد. چون آن سخن را گفت، سنگ ، تاب تحمّل او را نياورد و پاهايش در آن فرو رفت. پس ابراهيم، پاهايش را از سنگ بر كند .