99 [194] اگر جايى ازبدن زخم‌باشد چنانچه‌تطهير آن مشقّت داشته باشد، تطهير آن لازم نيست،(1) ولى بنا بر احتياط واجب تا اندازه‌اى كه مى‌شود، بايد تطهير نمايد و لباس را عوض كند.(م563 و564)

[195] اگر بتواند طواف را تأخير بيندازد تا بدون مشقت، بدن را تطهير كند، بنا بر احتياط واجب، بايد تأخير بيندازد. به شرط آنكه وقت تنگ نشود.(م565)

[196] اگر شك داشته باشد كه لباسش يا بدنش نجس است، مى‌تواند با آن حال طواف كند و صحيح است. ولى اگر بداند قبلاً نجس بوده و شك دارد كه تطهير كرده يا نه، نمى‌تواند با آن حال طواف كند.(م567)

[197] اگر بعد از طواف متوجه شود كه لباسش نجس بوده، طواف صحيح است.(م566)

[198] اگر در بين طواف، بدن يا لباسش نجس شود؛ مثلاً بر اثر ازدحام جمعيت پايش زخم شود، طواف را رها كند، بدن يا لباس نجس شده را تطهير نمايد و طواف را از همانجا تكميل كند و آيةاللّٰه صافى : و احتياط آن است كه با همان حال، خودش طواف كندو نايب هم بگيرد تا براى او طواف نمايد.

آيةاللّٰه تبريزى : اگر تطهير آن براى او حرجى نباشد، احتياط واجب اين است كه آن را تطهير نمايد.