178 قربانگاه راه نمى‌دهند، به ناچار بايد براى ذبح به ديگران نيابت بدهند، از اين جهت آشنايى با شرايط قربانى و برخى مسائل ديگر مورد نياز خواهران نمى‌باشد و از آوردن آنها در اين كتاب صرف نظر مى‌كنيم.(م1041)

[361] ذبح نيز از عبادات است و بايد با نيّت انجام شود، بنابراين در صورتى كه ذبح را به ديگرى نيابت بدهد، نايب بايد نيّت كند، هرچند احتياط آن است كه خودش هم نيّت كند؛(1) يعنى بدين قصد كه آن شخص از طرف او حيوانى را ذبح كند به او نيابت بدهد قربةالى‌اللّٰه و به همين قصد باشد تا قربانى براى او انجام شود.(م1041 و 1044)

[362] كسى كه به او نيابت داده مى‌شود تا حيوان را ذبح كند بايد شيعۀ دوازده امامى باشد.(2)(م1042)

آيةاللّٰه تبريزى : خودش بايد نيت كند، و احتياط مستحب است نايب هم‌نيّت كند.

آيةاللّٰه مكارم : حاجى نيّت مى‌كند.

آيات عظام تبريزى، سيستانى، مكارم، بهجت، صافى : اگر مسلمان باشد كافى است.

آيةاللّٰه خامنه‌اى، آيةاللّٰه فاضل : اگر او را در انجام قربانى كه يك عمل حج است، نايب كرده باشد لازم است شيعۀ دوازده‌امامى باشد ولى اگر فقط ذبح را از او خواسته باشد؛ مثلاً خودش حيوان را جدا كرده و حاضر است و نيّت مى‌كند و تنها او با چاقويش سر مى‌برد، لازم نيست شيعه باشد.