381مى‌باشند، سيصد تومان بالمناصفه به آنها نياز شد كه صرف معاش خود نمايند.» 1 نايب الصدر نيز كه در سال 1305 به حج مشرف شده است، پس از ورود به مدينه مى‌نويسد: در محله نخاوله منزل گرفته شد. 2
زائرى كه در سال 1317 همراه با يك كاروان قريب سيصدنفرى، پس از انجام اعمال حج، روانه مدينه شده شرح داده است كه «به واسطه اتّحاد مذهبى تمام قافله، به محله حضرات نخاوله كه از شيعيان خالص و اغلب سادات و مساكين‌اند، وارد شدند». 3
ميرزا داود هم كه در محرم سال 1323 وارد مدينه شده مى‌نويسد كه «در محله نخاوله كه طايفه شيعى و مردمان فقير خوبى داشتند، منزل حاجى محمد حسين نامى كه مشتمل بود بر پنج اطاق و باغچه كوچكى و سه حوض آب هم داشت، به پنج ليره براى ما منزل گرفته بودند.» 4 همو مى‌نويسد كه در شب عاشورا «رفتم به محله نخاوله، روضه آنها تمام شده بود، ولى سى چهل نفرى جمعيت هنوز بودند، دوباره خواهش كردم يك نفر رفت روضه خوانى شيخ جابر نام آورد، جوانكى بود، روضه خوبى هم خواند، دوباره اقامه مجلس تعزيه كرديم دو سه تومان به روضه خوان و قهوه‌چى دادم». 5 و باز مى‌نويسد: چند تومانى نذر نخاوله داشتم دادم، كم‌كم فقراى نخاوله مطلع شدند و ازدحام كردند، به هر قسم بود، آنها را كمى زيادى داديم، حقيقتاً چيز دادن به آنها خيلى ثواب دارد». 6
شيعيان براى شركت در نماز جماعت به محله نخاوله رفته و گاه مى‌شد كه روحانى ايرانى در آنجا منبر مى‌رفت. ميرزاعلى اصفهانى در سال 1331 مى‌نويسد «شب را در حسينيه نخاوله نماز جماعت منعقد و جمعيت كثير شد و چون اساس روضه منعقد و مناسب بود، خودم منبر رفتم ... همه شب نماز جماعت مفصل و منبر منعقد» است. 7 كمك مالى به نخاوله نيز رسمى كهن بوده است. اين كمك در قالب پرداخت حقوق مالى - خمس - به شيعيان نخاوله انجام مى‌شده است: «مبلغى هم بابت حقوق آوردند.