94گفتيم: «ما فرارىها هستيم». فرمود: «نه، بلكه شما گروه شناسايى هستيد». سپس ما دست رسول خدا(ص) را بوسيديم.
ابنكثير مىگويد: «اين روايت را ابوداوود، ترمذى و ابنماجه، از يزيد ابن ابوزياد، نقل كردهاند». ترمذى مىگويد: اين حديث، حسن است. اين حديث، معروف به حديث ابوزياد است. 1 ابن ابىحاتم نيز اين حديث را از ابوزياد روايت كرده و اضافه نموده است: پيامبر(ص) در ادامه اين حديث، دنباله آيه مذكور را خواند. 2
داستان عداس
داستان عداس، غلام شيبة بن ربيعه كه مردى نصرانى و از اهالى نينوا 3 بود، دليل ديگرى بر صحت تبرك جستن به آثار و لوازم پيامبر(ص) و نيز تبرك جستن صحابه به بوسيدن دست و سر و پاى مبارك آن حضرت(ص) است؛ خلاصه آن داستان چنين است:
رسول خدا(ص) از مكه به طائف رفت تا مردم آنجا را به اسلام دعوت كند. اما آنها نه تنها دعوت پيامبر(ص) را نپذيرفتند، بلكه اراذل و اوباش و غلامانشان را وادار كردند كه به آن حضرت، دشنام بدهند و او را بيازارند. آنها در دو طرف مسير حضرت صف كشيدند و سنگبارانش كردند؛ تا آنجا كه پاهايش، خونآلود گشت. آنگاه