49در روايت صحيحى آمده است كه صحابه، از رسول خدا(ص) درخواست مىكردند كه در خانه آنان، نماز بخواند؛ چنانكه بخارى در كتاب «صلوة»، روايت مىكند: عتبان بن مالك، چون چشمش ضعيف بود و مىترسيد كه نتواند به مسجدالنبى(ص) بيايد، از پيامبر(ص) خواهش كرد كه در جايى از خانهاش، نماز بخواند تا آنجا را محل نماز خويش قرار دهد. رسول خدا(ص) نيز به خانهاش رفت و فرمود: « دوست دارى كجا نماز بخوانم؟» عتبان به گوشهاى از منزلش اشاره كرد. پيامبر(ص) به نماز ايستاد و صحابه، پشت سرش صف بستند.
صحابه دوستدار پيامبر(ص)
معلوم مىشود كه صحابه، پيامبر(ص) را بسيار دوست مىداشتند، او را بزرگ مىدانستند و به آثارش و به تهمانده آب و شير و غذايش و به مو و جامه و عرق بدنش و به آب دهان و به قطرات آب وضويش تبرك مىجستند و به سر و صورت خود مىماليدند. رسول خدا(ص) نيز همه اين اعمال را مىديد ولى آنان را از انجام چنين اعمالى نهى نمىفرمود. همين واكنش نشان ندادن پيامبر(ص)، محكمترين دليل براى جايز بودن اينگونه اعمال است. از اين گذشته، تمامى روايات مذكور نشانگر علاقه و دوستى و احترام مسلمانان به پيامبر(ص) است.
در صحيح مسلم و صحيح بخارى، از انس روايت شده است: رسول خدا(ص) فرمود: «هيچيك از شما ايمانش تكميل نمىگردد تا آنكه من نزد او، از پدر و فرزند و از همه مردم، محبوبتر باشم». 1 بخارى در صحيح خود مىگويد: