48و نماز بخوان». پيامبر(ص) نيز از مركبش پياده شد و نماز خواند؛ سپس دوباره سوار مركبش شد. جبرئيل گفت: «مىدانى كه در كجا نماز خواندى؟» فرمود: «نه». گفت: «آنجا، طيبه (مدينه) است. تو به آنجا مهاجرت خواهى كرد». باز در جاى ديگرى جبرئيل گفت: «پايين بيا و نماز بخوان». آنگاه بعد از نماز گفت: «مىدانى اينجا كجاست؟» فرمود: «نه». گفت: «اينجا، طور سينا و كنار درخت موسى است كه خداوند با او سخن گفت». باز سوار شد و در جاى ديگرى، جبرئيل گفت: «پايين بيا و نماز بخوان». بعد از نماز گفت: «آيا مىدانى در كجا نماز خواندى؟!» فرمود: «نه». گفت: «اينجا بيت لحم، زادگاه عيسى بن مريم(عليهما السلام) است» كه در روايات بسيارى، بيان شده است.
از اين احاديث چنين استنباط مىشود كه هرجايى كه اثر و نشانهاى از پيامبران باشد، در آنجا نماز خوانده مىشود و آنجا، محترم و جاى تبرك جستن است؛ به ويژه جاهايى كه منسوب به پيامبر ما، محمد(ص) باشد. از همين رو، صحابى و صحابىزاده، عبدالله بن عمر، در هر جايى و در هر مسجدى، به دنبال آثار پيامبر(ص) مىگشت.
در واقع اين شيوه و سنت، از زمان صحابه تا زمان ما، پيوسته وجود داشته است و همه مسلمانان در سراسر جهان، حرص و علاقه شديدى براى تبرك جستن به آثار رسول خدا(ص) داشته و دارند و اين خود بيانگر محبت سرشارى است كه نسبت به رسول خدا(ص) ابراز مىداشته و مىدارند. خدا رحمت كند كسى را كه گفت: 1
أمرّ على الديار ديار سلمى
من از كوى سلمى (معشوقه) مىگذرم و اين ديوار و آن ديوار را مىبوسم.
عشق كوى، دلم را نربوده است؛ بلكه عشق ساكن كوى، دلم را ربوده است.