124
پيامبر(ص) صاحب وسيله و شفاعتكننده
خداوند رسولش را براى همه مردم برانگيخت و قرآن كريم را بر او فرو فرستاد و در آن، نام و قدر او را بالا برد و ضمانت حفظ قرآن را تا روز قيامت برعهده گرفت و فرمود: (إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ ) ؛ (حجر:9) «بدرستى كه ما قرآن را فرو فرستاديم و خود ما هم نگهبان آن هستيم»؛ و چون نام پيامبر(ص) و فضايل او با قرآن همدوش است، در هر زمانى تا روز قيامت، نامش پابرجا و جاويدان است.
بىترديد بزرگترين دليل برترى رسول خدا(ص) بر همه آفريدگان، سخن خود آن حضرت است كه فرمود:
هرگاه صداى مؤذن را شنيديد، شما همانند آن را بگوييد و سپس بر من، صلوات بفرستيد؛ زيرا كسى كه يك بار بر من صلوات بفرستد، خداوند ده بار بر او صلوات مىفرستد. بعد از آن، از خدا بخواهيد كه به من، وسيله عنايت كند و وسيله، مقامى است در بهشت كه ويژه يكى از بندگان خداست و اميدوارم كه آن بنده، من باشم. هركس از خداوند براى من وسيله بخواهد، مشمول شفاعت من خواهد شد. 1
مسلم اين حديث را در اوايل كتاب «نماز»، در باب سخن گفتن درباره نماز، روايت كرده است.
در اين حديث شريف، خوب دقت كنيد. خداوند ما و شما را در هر دو جهان مشمول رحمت خويش قرار دهد. رسول خدا(ص) در اين