117همچنين مىفرمايد:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلاّٰ أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلىٰ طَعٰامٍ غَيْرَ نٰاظِرِينَ إِنٰاهُ وَ لٰكِنْ إِذٰا دُعِيتُمْ فَادْخُلُوا فَإِذٰا طَعِمْتُمْ فَانْتَشِرُوا وَ لاٰ مُسْتَأْنِسِينَ لِحَدِيثٍ إِنَّ ذٰلِكُمْ كٰانَ يُؤْذِي النَّبِيَّ فَيَسْتَحْيِي مِنْكُمْ وَ اللّٰهُ لاٰ يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ ) (احزاب: 53)
«اى گروه مؤمنان! بدون اجازه، وارد خانههاى پيامبر(ص) نشويد، و هرگاه دعوت شديد، وارد گرديد و بعد از صرف غذا، پراكنده شويد و منتظر سخن نباشيد؛ زيرا اين كار پيامبر(ص) را مىآزارد و او شرم مىكند و خداوند از بيان حقيقت، شرم نمىكند».
19. او براى مؤمنان، از همه كس مهربانتر و سودمندتر است و همسرانش نيز در احترام و تجليل، همانند مادران مؤمناناند؛ آنجا كه خداوند مىفرمايد: (النَّبِيُّ أَوْلىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْوٰاجُهُ أُمَّهٰاتُهُمْ ) ؛ «پيامبر(ص) از خود مؤمنان بر آنان مقدمتر است و همسرانش، مادران آنان هستند». (احزاب: 6)
20. خداوند، تكريم، احترام و رعايت ادب در صدا زدن و سخن گفتن با او را در همهجا و در هر كار، واجب گردانيده و فرمان او را بر هر فرمانى، مقدم داشته است، چنانكه مىفرمايد: (لاٰ تَجْعَلُوا دُعٰاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعٰاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً) «اى مسلمانان! صدا زدن پيامبر(ص) را همانند صدا زدن خودتان قرار ندهيد». (نور: 63) همچنين مىفرمايد:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ اتَّقُوا اللّٰهَ إِنَّ اللّٰهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ * يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ