104مىبوسيد و مىگفت: «تعجب كنيد از پيرمردى كه پيرمردى را مىبوسد». 1
از سهل بن عبدالله شوشترى كه يكى از زهاد و پارسايان اين امت بود، نقل شده است: بر ابوداوود سجستانى وارد مىشد و مىگفت: «زبانت را كه با آن حديث رسول خدا(ص) را روايت مىكنى، بيرون بياور تا من آن را ببوسم». سپس آن را مىبوسيد. گفتنى است رفتار گذشتگان در اينباره، بيش از آن است كه بتوان آنها را برشمرد.
بوسيدن گونه ميت و شخص از سفر بازگشته
بوسيدن صورت ميت براى تبرك جستن و همچنين بوسيدن صورت دوستى كه از سفر آمده است، اشكالى ندارد؛ چنانكه در «صحيح بخارى»، از عايشه، در ضمن حديث مفصلى، نقل شده است كه هنگام وفات رسول خدا(ص)، ابوبكر وارد شد، صورت پيامبر(ص) را باز كرد، بوسيد و گريه كرد. 2
در كتاب ترمذى، از عايشه روايت شده است: زيد بن حارثه وارد مدينه شد. در آن هنگام، رسول خدا(ص) در خانه من بود. زيد درِ خانه را كوبيد. پيامبر(ص) برخاست و دامنكشان به سوى در رفت. زيد را در آغوش گرفت و او را بوسيد. ترمذى مىگويد: اين حديث، حسن است. 3
اما معانقه و دست در گردن يكديگر انداختن و بوسيدن روى غيركودك