333پيامبر اكرم(ص) در فتوحات اسلامى، شركت داشت و در نبرد قادسيه به شهادت رسيد. او در اين نبرد، با زخم زدن به يكى از فيل‌هاى لشكر ايران و فرارى دادن آنان، نتيجه جنگ را تغيير داد. 1
پس از اينكه عمرو، با توجه به شخصيت و سن و سالش، از مقام مافوقى كه عُمر برايش تعيين كرده بود، سرپيچى نمود و وى را تهديد كرد، عمر بن خطاب نيز عمرو را تهديد كرد كه در صورت ادامه سرپيچى، او را با اميرمؤمنان على(ع) سركوب مى‌كند. عمرو كه در جريان اسلام آوردن، جنگاورى امام(ع) را ديده بود، اطاعت كرد. ابن ابى‌الحديد، اين گزارش را شاهدى بر شهرت امام(ع) در شجاعت و دلاورى، دانسته است. 2
گفته شده است كه وى، هنگام نبرد قادسيه، 130 سال داشت. 3 برخى گزارش‌ها، مرگ وى را در واقعه نهاوند، در سال 21ه .ق مى‌دانند كه پس از جراحت‌هاى بسيار، به «روزده»، يكى از روستاهاى نهاوند انتقال يافت و در همانجا مرد و به خاك سپرده شد. 4 برخى، نام اين روستا را «بندسيان» خوانده‌اند. 5 اما در گزارش ديگرى، «روذه»، روستايى ميان رى و قم، دانسته شده است. 6 با اين حال، برخى نيز مدفن وى را كرمانشاه مى‌دانند 7 و «على بن ابى‌بكر هروى» نيز از قبر وى در روستاى روذه، در شوش خوزستان، سخن گفته است. 8
با توجه به اين اختلاف‌نظر در محل دفن عمرو بن معدى‌كرب، بايد درباره زيارتگاه منسوب به وى در عراق، به ديده ترديد نگريست و در انتساب آن به وى، احتياط ورزيد.