309بنابراين معلوم مى‌گردد برخلاف نظر مامقانى و تسترى، هيچ ذمّى متوجه عباس بن موسى(ع) نيست و خبر كلينى در كافى و شيخ صدوق در عيون، درباره نزاع وى با امام رضا(ع) نيز در غايت ضعف مى‌باشد. از اين‌رو بايد گفت عباس بن موسى(ع) ثقه است و از اصحاب پدر و برادر گرانقدرش، امام رضا(ع)، به حساب مى‌آيد و حمله تند مرحوم مامقانى و به‌ويژه تسترى به او، تنها از روايت منقول از كلينى و صدوق، نشأت گرفته است و عباس، همچنان در ثقات اصحاب پدر و برادرش، به‌شمار مى‌آيد.
به هرحال، از تاريخ وفات عباس بن موسى(ع)، اطلاع دقيقى در دست نيست. تنها همين قدر مى‌دانيم كه وى، تا قبل از سال 203ه .ق، زنده بوده 1 و گويا چنان‌كه از وصيت‌نامه امام موسى كاظم(ع) فهميده مى‌شود، عباس، كوچك‌تر از امام رضا(ع) و ابراهيم و بزرگ‌تر از اسماعيل و احمد بوده است 2.
همگى علماى انساب، به تداوم نسل عباس بن موسى(ع) قائل‌اند. 3 اما برخى، او را معقّب مكثّر و پاره‌اى ديگر وى را معقّب قليل، دانسته‌اند. 4 به هرحال، او با فاطمه، دختر محمد الديباج بن امام جعفر صادق(ع)، ازدواج نمود و از او، صاحب يك فرزند به‌نام موسى شد. همچنين قاسم، فرزند ديگر او، از كنيزى به‌نام «علم» به‌دنيا آمد. 5 «محمد كاظم يمانى»، متوفاى قرن نهم هجرى، تعداد فرزندان عباس را هشت تن مى‌داند. از اين‌رو وى فضل اكبر، فضل اصغر، محمد، على، جعفر و احمد را بر تعداد فرزندان، افزوده است و مى‌نويسد كه آنها بلاعقب بوده‌اند. 6