188و كاتب او بوده است 1 كه به لحاظ طفوليت وى چندان درست به نظر نمىآيد. حسن بصرى را از مخالفان على(ع) دانستهاند. 2 وى تا يك سال پس از جنگ صفين در مدينه بوده است. 3 نقل است كه در زمان خلافت امام حسن مجتبى(ع) به همراه قتيبه بن مسلم به خراسان رفته است و تحت تابعيت ايشان نبوده است. 4 در زمان خلافت معاويه به عنوان كاتب ربيع بن زياد والى خراسان به سيستان رفته و امور ديوانى و تعليم و تعلم آن ناحيه را به مدت سه سال به عهده داشته است؛ به طورى كه ربيع بدون مشورت او اقدامى نمىنمود. 5 وى بيشتر عمر خود را در بصره گذراند و در اين مدت زعامت فكرى و فقهى اهل بصره را برعهده داشته است و از سوى عمر بن عبدالعزيز به منصب قضاوت گماشته شد.
حسن بصرى را يكى از عباد و زهاد هشتگانه دانستهاند 6؛ به طورى كه اهل عرفان و تصوف همچنين اكثر مشايخ اهل عرفان، خود را به او منتسب مىنمايند و حسن را در سلسله مشايخ سرآمد مىدانند و معتقدند كه او خرقه از اميرالمومنين(ع) گرفته است 7 كه صحت و سقم آن نيازمند بررسى موشكافانه است. در واقع او به عنوان يكى از زاهدان برجسته قرن اول به شمار مىآيد. اهل سنت وى را سرآمد موعظه و تذكر، حلم و عبادت و زهد و صدق دانستهاند. 8 يكى از عرفاى برجسته هم دوره او محمد بن سيرين نام دارد كه در منش و رفتار با حسن بصرى مورد مقايسه قرار گرفته است؛ چنانچه گفتهاند