410خرده مىگرفت و در تكيه بر احداث، بسيار مبالغه مىكرد و اين، باعث شد در حق تمام صحابه پيامبر(ص)، اعتقادى غلوآميز پيدا كند. او با آنكه براى حضرت على(ع) مقام والايى قائل بود و در كتابهاى خود نيز فضايل بسيارى را براى آن حضرت نقل مىكرد، اما دشمنان آن حضرت، از جمله معاويه را نيز مىستود و اين موضوع، باعث شد كه پيروان او، يعنى حنبلىها در طول تاريخ، در مقايسه با مذاهب ديگر اهلسنت، بيشترين دشمنى را با شيعيان داشته باشند. 1
ابنحنبل فرزندانى داشت كه چند تن از آنان، قاضى و محدث بودند. از آن ميان، فرزند وى عبدالله (213-290ه .ق) كه از محدثان مشهور و راوى بيشتر آثار پدرش بود، در قبرستان «باب التبن» (در شرق كاظمين امروزى و نزديك آستان كاظمين(عليهما السلام))، دفن شد 2 و قبرش نيز زيارتگاه بوده است. سرانجام احمد بن حنبل در سال 241ه .ق، در سن 77 سالگى، در بغداد درگذشت و محمد بن عبدالله بن طاهر، بر وى نماز گزارد و مردم بسيارى براى تشييع وى گردآمدند. 3
براساس منابع تاريخى معتبر، بىترديد احمد بن حنبل در قبرستان «باب حرب» در سمت غربى، دفن شده است 4 و قبر وى، مدتها زيارتگاه اهلسنت بوده است؛ در حالىكه امروزه قبر منسوب به وى، در مسجد عارف آغا، سمت شرقى بغداد قرار دارد و بنابراين بهطور قطع، انتساب اين قبر به احمد بن حنبل، صحيح نيست و نمىتوان آن را پذيرفت.
قبرستان «باب حرب»، يكى از قبرستانهاى مهم بغداد، در گذشته بوده است كه محل آن در شمال غربى شهر كهن بغداد كه آن را منصور عباسى در سمت غربى رود دجله بنا