405اموى، به عنوان فقيهى مخالف با فساد دستگاه حكومت، با ديدگاههاى اعتقادى خاص خود، بسيار مورد توجه جناحهاى مخالف حكومت، بهجز خوارج قرار گرفت. 1
درباره ارتباط ابوحنيفه با شيعه، بايد ابتدا به روايات پرشمارى اشاره كرد كه مناظراتى را بين ابوحنيفه و امام صادق(ع) و امام كاظم(ع) و عالمان امامى كوفه، چون محمد بن على مؤمن الطاق، فضال بن حسن و هيثم بن حبيب صيرفى، دربردارند. در اين مناظرات، مسائل مختلف اعتقادى، از امامت، ايمان و قدر، مورد بحث قرار گرفته است. 2 در برخى روايات امامى، امام صادق(ع) از ابوحنيفه نكوهش كرده 3 و گاهى نيز وى، به عنوان فردى كمعلاقه به على(ع)، معرفى شده است. 4
البته بايد در نظر داشت كه ابوحنيفه، در فرصتهاى حضور خود در مدينه، از امام صادق(ع) بهره گرفته و روايات وى از ايشان، در جاى جاى مسانيد روايات او، ديده مىشود. 5 برخى از اين روايات، حكايت از روابط دوستانه بين ابوحنيفه و امام صادق(ع) دارد 6 و شيخ طوسى نيز او را در زمره اصحاب امام صادق(ع) برشمرده است. 7
درباره رابطه ابوحنيفه با زيديه، بايد گفت كه همكارى صميمانه او با زيد بن على و ابراهيم بن عبدالله محض، بهترين گواه بر روابط حسنه است؛ تا آنجا كه محمد بن جعفر ديباج، فرزند امام صادق(ع) و از امامان زيديه، ضمن ستايش از ابوحنيفه، عمل او