197ابنفوطى از ابراهيم مجاب، چنين ياد مىكند:
كان من الزهّاد العبّاد، كثير الدعاء والاوراد، وكان لا يخرج من بيته الا للضرورة وهو مواظب على العبادة ليلاً ونهاراً.
او از زاهدان و عابدان بود. زياد به نيايش و اوراد و اذكار مىپرداخت. از خانهاش مگر براى ضرورت و احتياج، خارج نمىشد. او مواظب عبادت خود در شب و روز بود. روايت مىكنند روزى به حرم مطهر حضرت امام على(ع) و بعضى نيز گفتهاند امام حسين(ع)، وارد شد و از داخل قبر، به وى سلام داده شد. 1
ابن طقطقى (متوفاى 709ه .ق) اين واقعه را در حرم امام حسين(ع) مىداند و مىنويسد: «ابراهيم، داخل حرم سيدالشهدا(ع) شد و گفت: «السلام عليك يا ابة». در آن هنگام از داخل قبر جواب آمد: «وعليك السلام يا ولدي والله اعلم». 2
در همينباره يكى از نوادگانش مىگويد: 3
من اين للناس مثل جدّى موسى أو ابنه المجاب
اذ خاطب السبط وهو رمس جاء به اكرم الجواب
كجا ميان مردم، همانند جدم، موسى و پسرش، مجاب يافت مىشود؛ آنگاه كه به سبط پيامبر، درحالىكه در قبرش دفن بود، خطاب نمود (سلام كرد) و بهترين جواب را دريافت كرد.
چند نكته: با وجود آنكه بيشتر علماى انساب، به سكونت و وفات ابراهيم مجاب در حائر، اعتراف دارند، برخى از پژوهشگران، در لقب، نسب و محل دفن او ترديد نمودهاند كه در اينجا، به آن اشاره مىكنيم: