125
عترت پيامبر (ص) و بقيع
امام اميرمؤمنان(ع) و بقيع
1. تفسير باء بسم الله در بقيع
از ابنعباس روايت شده است كه گفت:
در شبى مهتابى بعد از نماز عشاء على(ع) دستم را گرفت و به بقيع برد. در آنجا گفت: «اى عبدالله [قرآن] بخوان». پس خواندم: (بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ) . آنگاه تا طلوع فجر درباره اسرار باء بسم الله با من سخن گفت. 1
2. سخنى درباره عثمان
ابنشبه از عبدالله بن زبير چنين نقل كرده است:
روزى با پدرم به بقيع مىرفتم كه صداى كسى را شنيدم كه پدرم را از پشت سر چنين صدا مىزد: «اى اباعبدالله!» نگاه كردم. ديدم على(ع) است. من به كنارى رفتم. پدرم به من گفت: «بىمادر! او ابوالحسن است!». على(ع) آمد و گفت: «نمىبينى كه عثمان به چه روزى افتاده است»؟! 2