76به معروف و نهى از منكر پا برجا مىماند و اگر اين مسئله از بين مسلمانان رخت بربندد، دين خدا نابود مىشود و بدعتها زنده مىشوند.
يزيدبنمعاويه، همچون اجداد ناپاكش، مىدانست كه از طريق بدعتگذارى و حتى بالاتر از آن، انكار اسلام، مىتواند از پيامبر خدا(ص) و اهلبيت پاكش(عليهم السلام) انتقام بگيرد و براى هميشه شريعت محمدى(ص) را نابود كند. اما حضرت ابا عبدالله الحسين(ع)، با تشكيل جبهه امر به معروف و نهى از منكر، مقابل اين بدعتگذار طاغى، بلكه اين كافر ملحد ايستاد و با خون پاك خود و ياران باوفايش همگان را از بدعتهاى او آگاه كرد و به سنت جد بزرگوارش متوجه ساخت.
قيام امام حسين(ع) در كربلا، قيام سنت بر ضد بدعت بود؛ چنانكه آن حضرت فرمود:
من براى شرارت و ستم و خوشگذرانى از مدينه بيرون نيامدهام، بلكه براى اصلاح در امت جدم محمد(ص) بيرون آمدهام؛ مىخواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و بر سيره جدم و پدرم علىبن ابىطالب(ع) باشم. 1
آرى، بنىاميه با بدعتگذارىهايشان چنان عرصه را بر اسلام و مسلمانان تنگ كرده بودند كه على(ع) و دو فرزند برومندش امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) بر خود لازم دانستند از هر طريق مناسب جلوى آنان را بگيرند و سنّت نبوى را براى هميشه زنده نگه دارند و بدعتها و بدعتگذاران زمان را به مردم آن زمان و آيندگان بشناسانند.