73پس در آن هنگام كه امويان بر شما تسلط يابند، باطل بر جاى خود استوار مىشود و جهل و نادانى بر مركبها سوار مىشود و طاغوت زمان عظمت يافته، دعوتكنندگان به حق اندك و بىمشترى خواهند شد. روزگار چونان درنده خطرناكى حملهور شده است و باطل پس از مدتها سكوت، نعره مىكشد. [در اين دوران،] مردم در شكستن قوانين خداوند، دست در دست هم مىگذارند و در جداشدن از دين، متحد مىگردند و در دروغپردازى، با هم دوست و در راستگويى دشمن يكديگر مىشوند و چون چنين روزگارى مىرسد، فرزند با پدر دشمنى ورزد و باران خنككننده، گرمى و سوزش آورد. پستفطرتان همهجا را پر مىكنند؛ نيكان و بزرگواران كمياب مىشوند. مردم آن روزگار چون گرگان و پادشاهان چون درندگان، تهىدستان طعمه آنان و مستمندان چونان مردگان خواهند بود؛ راستى از ميانشان رخت برمىبندد و دروغ فراوان مىشود؛ با زبان، تظاهر به دوستى دارند، اما در دل دشمن هستند؛ به گناه افتخار مىكنند و از پاكدامنى به شگفت مىآيند و اسلام را چون پوستينى واژگونه مىپوشند. 1
امام حسن مجتبى(ع) نيز هيچگاه مقابل بدعتگذارىهاى بنىاميه سكوت نكرد؛ ايشان زمانى كه به خلافت رسيد، نامهاى به معاويه نوشت و از او خواست از باطلها بگريزد و به حق پناه ببرد. امام(ع) از اين درشگفت بود كه معاويه با چه رويى ادعاى خلافت مىكند. او در دين، فضيلت معروفى ندارد و در اسلام، كار درخورِ ستايشى انجام نداده