59به آنان سپرده است مىروند. او رأى همه را صواب مىشمارد، درحالىكه خداى آنان يكى است، پيامبرشان يكى است و كتابشان يكى است. 1
يكى از مشكلات امام على(ع)، پيش از رسيدن به حكومت و حتى پس از آن، وجود انبوهى از بدعتهايى بود كه به دست خلفاى پيشين با اجتهادهاى نادرست و بدعتآميز پديد آمده و رواج يافته بود؛ بدعتهايى كه با قرآن و سنت پاك رسول الله(ص) كاملاً مخالف بود. آن حضرت به مبارزه جدى با آن بدعتها پرداخت و بسيار كوشيد كه احكام حقيقى خداوند را در قرآن كريم و سنت پيامبر اكرم(ص) به جامعه مسلمانان برگرداند و از رواج هرچه بيشتر بدعتها جلوگيرى كند. اما بسيارى از مردم نادان كه اين حركت را مبارزهاى عليه سنت صحابه، مخصوصاً سنت ابوبكر و عمر مىدانستند، نه فقط با على(ع) همكارى نكردند، بلكه با او به مخالفت برخاستند. امام(ع) در اين باره مىفرمايد:
حكمرانان پيش از من كارهايى را انجام دادند كه در آنها با رسولخدا(ص) مخالفت كردند و به عمد، راهى خلاف مسير آن حضرت را پيمودند و پيمان با او را بشكستند و سنتش را تغيير دادند. و اگر من بخواهم مردم را به ترك آنها وادارم و آن احكام را به محل اصلىشان بازگردانم و به همان ترتيب كه زمان رسول خدا(ص) بود مقرر دارم، لشكر از دور من پراكنده شوند و جز خودم تك و تنها، يا اندكى از شيعيان كه برترى مرا بر ديگران شناختهاند و وجوب اطاعت و امامت مرا مطابق كتاب خداى عزوجل و سنت