55دانست؟! بهيقين، هيچ وجدان بيدارى چنين چيزى را انتخابات نمىداند، تا چه رسد به اينكه آن را انتخابات آزاد بنامد. بر فرض محال، اگر بپذيريم آنچه در سقيفه انجام گرفت، انتخاباتى سالم و آزاد بود، آيا اين انتخابات طبق معيارهاى اسلامى صورت گرفت؟ تاريخ گواهى مىدهد كه چنين كارى رنگ و بوى دينى نداشت، بلكه كاملاً از افكار دوران جاهليت نشئت مىگرفت؛ زيرا كسانى كه ابوبكر را به خلافت برگزيدند و نيز خود او در اين ماجرا براى مشروعيت كار خود به حجتى از كتاب الله و سنت رسول خدا استناد نكردند، بلكه به مسائل قبيلهاى و برترى نسب و مانند اين استناد جستند كه در تعاليم اسلامى مردودند و از ناهنجارىها و ضدارزشها به شمار مىآيند.
علاوه بر اين، به هيچ بهانهاى نمىتوان ادعا كرد كه خلفاى بعدى، يعنى عمر و عثمان، با انتخابات عمومى به خلافت برگزيده شده باشند؛ زيرا عمر به وصيت ابوبكر به خلافت رسيد و عمر نيز در اواخر عمرش دستور داد كه شورايى شش نفره تشكيل دهند و در آن خليفه پس از او را مشخص كنند. اين شورا براساس طرح و توطئهاى ناجوانمردانه، عثمان را به جاى حضرت على(ع) به خلافت برگزيد. 1
بنابراين ماجراى سقيفه 2 نه فقط يك انتخابات آزاد و با مشاركت توده مسلمانان نيست، بلكه هيچ اساسى در شرع و اسلام ندارد. اين ادعا نياز به توضيح و شاهدى تاريخى دارد. اين فتنه سبب شد كه بسيارى از