96
1. كَيْفَ التَّفَرُّقُ وَ الْوَصِيُّ إِمَامُنَا
1. چرا درحالىكه وصى پيامبر، امام و پيشواى ماست در ميان ما پراكندگى حكمفرما باشد؟ سزاوار نيست؛ چرا كه اين جز سرگردانى و خوارى نباشد.
2. خردهاى خود را هرگز به كار نمىاندازيد؛ به راستى از كسى كه به گاه آزمونها و دشوارىها خردمند نباشد، خيرى بر نيايد.
3. معاويه گمراه را فروگذاريد و هر چه زودتر از راه وصى پيامبر پيروى كنيد.
اشعث بن قيس نيز على(ع) را وصى رسول خدا مىشناخت و او را واجب الاطاعه مىدانست. وقتى فرستاده على براى درخواست بيعت نزد وى رفت، از زبان اشعث اين اشعار را سرودند: