78گفته است: «داستان ليلةالمبيت و خوابيدن حضرت على(ع) در بستر پيامبر(ص) به تواتر ثابت شده است؛ كسى آن را انكار نمىكند، مگر اينكه ديوانه باشد!». 1
وقتى على(ع) چنين فداكارى كرد، خداوند به جبرئيل و ميكائيل وحى فرستاد:
إنّي آخَيتُ بَينَكُما، و جَعلتُ عُمرَ أحَدِكُما أطولَ مِنَ الآخَر، فَأيُّكُما يُؤثِر صاحِبَهُ بِالحَياة؟
من ميان شما، برادرى قرار دادم و عمر يكى از شما دو نفر را، طولانىتر از ديگرى قرار دادم. اينك كداميك از شما برادر خود را بر خود مقدم مىدارد؟
هر دو فرشته، طول زندگى را اختيار نمودند. سپس خداوند وحى فرستاد:
أ فَلا كُنتُما مِثلَ علي بن ابيطالب؟! آخيتُ بينَهُ و بينَ مُحمَّدٍ فَباتَ عَلِى فَراشَه يَفدِيهِ بِنَفسِهِ وَ يُؤثِرُهُ بِالحَياةِ، اهبِطا إلَى الأرضِ فَاحفَظاه مِن عَدُوِّهِ. 2
چرا شما مثل على نبوديد، من بين او و محمّد عقد برادرى بستم. در جاى پيغمبر خوابيد و جان خود را براى فدا نمودن آماده ساخت و او را بر خود مقدّم داشت، فرود آييد و او را از دست دشمنان حفظ كنيد.
ابن عباس گويد: «أميرمؤمنان على(ع) اشعارى را كه در آن شب سروده بود، براى من بازگو فرمود كه آن اشعار چنين است:
1. وَقَيتُ بنفَسي خَيرَ مَن وَطَىءَ الحَصا