1) . خزيمة بن ثابت بن الفاكة بن ثعلبه انصارى، صحابى جليل‌القدر و از أشراف قبيله اوس در جاهليت و دوران اسلام بود. وى از اصحاب بدر و تا زمان أميرالمؤمنين(ع) ساكن مدينه بود. وى با على(ع) در جنگ صفين شركت كرد و در همان جنگ به شهادت رسيد. بخارى، مسلم و ديگران 38 حديث از او نقل كرده‌اند. وى از راويان حديث غدير است كه ابن عقده، جعابى، سمهودى در جواهر العقدين و ابن الاثير در أسدالغابة، ج3، ص307. آن را نقل كرده‌اند. زمانى رسول خدا(ص) درباره چيزى كه خريده بود مورد انكار قرار گرفت و به شهادت دو شاهد (بينه) احتياج پيدا كرد، فرمود: «چه كسى برايم شهادت مى‌دهد؟» خزيمة بن ثابت برايش شهادت داد؛ چون پيامبر(ص) به او گفت: «تو درحالى‌كه هنگام پرداخت دين من حاضر نبوده‌اى و از قضيّه يقين ندارى، چگونه شهادت مى‌دهى؟» گفت: «اى پيامبر خدا، ما سخن تو را بر وحى آسمانى باور داريم، چگونه باور نكنيم كه وامت را چنان كه مى‌گويى باز پرداخته‌اى؟» پيامبر(ص) شهادت او را نافذ دانست و وى را صاحب دو شهادت ناميد؛ زيرا شهادتش برابر شهادت دو مرد به شمار آمد. شرح نهج البلاغه، ابن ابى‌الحديد، ج13، ص231؛ المستدرك على الصحيحين، ج3، ص124.

2) . شرح التقريب، ج1، ص85.

3) . شرح المواهب، ج1، ص242.