47و اينكه على(ع) باب مدينه علم نبى(ص) است و خورشيد براى نماز على(ع) بازگشت، نزول آيه تطهير درباره اهلبيت(عليهم السلام)، ايثار على(ع) و اعضاى خانواده و نزول سوره هل اتى، حديث منزلت و اينكه على(ع) مُحِب و مَحبوب خدا و رسول است، نصب على(ع) به عنوان خليفه مسلمين و جانشين رسول خدا(ص) در حَجّةالوداع، بيعت مردم به ويژه بيعت عمر و ابوبكر با على(ع) به عنوان ولى امر مسلمين و تبريك انتصاب ايشان با واژه بَخ بَخ، غصب خلافت على(ع) بعد از پيامبر(ص)، سكوت و خانهنشينى على(ع) به خاطر مصالح اسلام و مسلمين، همراهى و مساعدت على(ع) با خلفا درباره امور جارى مملكت، بر زبان جارى ساختن جمله «لولا على لهلك عمر» و... از نظر منابع اهلسنت مورد تاييد است و شعراى اهلسنت در اين زمينهها سرودههايى دارند يا خير؟
مفروض ما در اين تحقيق آن است كه ادعاى شيعه اثناعشرى درباره على(ع) در امور مذكور مورد تصديق افراد منصف اهلسنت، و در منابع آنها انعكاس يافته است. ما در اين تحقيق، اعترافات شخصيتهاى برجسته اهلسنت را درباره موارد فوق بررسى خواهيم كرد.
پيشينه تحقيق
تحقيق درباره انعكاس ويژگىهاى حضرت على(ع) در آثار ادبى اهلسنت سابقهاى ديرينه دارد. شاعران و اديبان سنىمذهب، درباره شخصيت حضرت على(ع) چكامههاى زيادى سرودهاند و تاكنون تحقيقهاى عالمانه و گستردهاى درباره آن صورت گرفته است؛ براى مثال در موسوعههاى ارزشمندى همچون «احقاق الحق» قاضى نورالله شوشترى، «عبقات الانوار» مير حامد حسين، «الغدير