48فى الكتاب و السنه و الادب» علامه امينى، موسوعه «مُسند امام على» اثر مرحوم استاد عطاردى، موسوعه «النبى و اهلبيته فى الشعر العربى فى القرن الاول الهجرى» و كتاب «مجالس الشعراء عن امام البلغاء» بسيارى از آنها گردآورى شده و در تهيه اين اثر از آن كتابها بسيار بهرهبردارى شده است. مؤلفان سه اثر نخست، به ويژه موسوعه گرانسنگ الغدير، سرودههاى شاعران سنىمذهب را درباره على(ع)، يكى از اسناد قابل اعتنا براى اثبات حقانيت ادعاهاى شيعه اماميه درباره امامت و خلافت بلافصل على(ع) به شمار آوردهاند.
مزيت تحقيق حاضر را مىتوان در چند عنوان مطرح كرد:
يك- اين تحقيق به بيان و تحليل اشعار اهلسنت قرن اول هجرى اختصاص دارد. درحالىكه موسوعههاى فوق عموميت دارند و همه آثار ادبى را گردآورى كردهاند كه طبعاً تشخيص موافق و مخالف در آنها براى همگان ميسر نيست.
دو- در بسيارى از موسوعهها تلاش بر اين بوده كه اشعار كسانى كه به صورت رسمى شاعر شناخته مىشدند، گردآورى شود. درحالىكه سرودههاى زيادى در اين تحقيق به چشم مىخورد كه در رجزهاى ميادين جنگ توسط حاضران در جنگ بر زبان جارى شده كه نامى از آنها در تاريخ به عنوان شاعر برده نشده است.
سه- همه موسوعهها با زبان عربى نوشته شدهاند كه براى گسترده بودن بحثها و نيز به دليل اينكه همگان قادر به فهم كامل زبان عربى نيستند، نمىتوانند مرجع تحقيق براى همه دانشپژوهان باشند. از اين جهت تحقيق حاضر مىتواند مرجع قابل دسترس براى كليه دانشجويان و محققان فارسىزبان باشد.