4141. من نديدم مهرى را كه صاحب بخششى، اعم از عرب و عجم، آن را عهده‌دار شود؛ مثل مهر قطام.
2. و آن عبارت است از سه هزار درهم، يك غلام، يك كنيز و كشتن على[(ع)] به تيغ تيز برنده.
3. هيچ مهرى گران‌تر از على[(ع)] نيست؛ هرچند گرانمايه باشد و هيچ جنايتى بدتر از جنايت ابن ملجم نخواهد بود.
آرى على(ع) توسط ابن ملجم مرادى در سحرگاه نوزدهم ماه رمضان سال چهل هجرى، در محراب عبادت مسجد كوفه، هنگام خواندن نماز صبح مورد سوء قصد قرار گرفت و از ناحيه سر به شدت آسيب ديد.
يكى از نشانه‌هاى مظلوميت على(ع) اين است كه خوارج، قاتل او را فردى با معنويت جلوه داده و گفته‌اند: «ابن ملجم، براى رضاى خدا، على(ع) را به قتل رسانيد». عُمران بن حَطّان، شاعرى از طائفه صُفرِيه 1، مى‌گويد:
يا ضَربَةً مِن تَقِي ما ارادَ بِها
شگفتا از ضربتى كه از پرهيزكارى [چون ابن ملجم!] صادر شد كه اراده نداشت به آن ضربت، مگر اينكه به خشنودى خداوند نايل آيد.
همانا من ياد مى‌كنم او را هنگامى، و مى‌پندارم او را كامل‌ترين خلق نزد خداوند از حيث ميزان عمل!