349بندگان ستمديده‌ات در أمن و أمان زندگى كنند و قوانين و مقررّات فراموش شده تو بار ديگر اجرا گردد. خدايا من نخستين كسى هستم كه به تو روى آورد و دعوت تو را شنيد و اجابت كرد؛ در نماز، كسى از من جز رسول خدا(ص) پيشى نگرفت.
آن‌گاه به برخى از شرائط رهبر اسلامى اشاره كرد و فرمود: «همانا شما دانستيد كه سزاوار نيست انسان بخيل، بر ناموس و جان و غنيمت‌ها و احكام مسلمين ولايت و رهبرى يابد و امامت مسلمين را عهده‌دار شود؛ چراكه در اموال آنها حريص مى‌گردد. نادان نيز لياقت رهبرى ندارد تا با نادانى خود مسلمانان را به گمراهى كشاند و ستمكار نيز نمى‌تواند رهبر مردم باشد، كه با ستم حق مردم را غصب و عطاهاى آنان را قطع كند و نه كسى كه در تقسيم بيت‌المال عدالت ندارد؛ زيرا در اموال و ثروت آنان حيف و ميل مى‌كند و گروهى را بر گروهى مقدّم مى‌دارد، و رشوه‌خوار در قضاوت نمى‌تواند امام باشد؛ زيرا براى داورى، با رشوه گرفتن، حقوق مردم را پايمال و حق را به صاحبان آن نمى‌رساند و آن كس كه سنّت پيامبر(ص) را ضايع مى‌كند، لياقت رهبرى ندارد؛ زيرا كه امّت اسلامى را به هلاكت مى‌كشاند».
موضوع فوق در سروده‌هاى شاعران قرن اول نيز به چشم مى‌خورد. ابومحمد، نافع بن اسود تَمِيمِى اسَيِّدِى 1 درباره شخصيت على(ع) چنين گفته است: