280سنت پيامبر(ص) است و در اين اختلاف، پاى مصالح و حقوق عمومى در ميان است و در اين مورد، عثمان است كه بايد در وضع و رويه خويش تغيير دهد تا اختلاف از ميان برخيزد. اما اگر عثمان مىپندارد يا مىخواهد اينطور جلوه دهد كه اختلاف بر سر حقوق خصوصى است، من تا اين اندازه حاضر به گذشتم كه از خانهام به دستور او بيرون مىآيم يا خانهام را به او وا مىگذارم و به دستورش رها مىكنم.
ج) عظمت و بزرگى حق على(ع)
آن زمان كه ابوبكر خليفه شد و سخنانى بر زبان جارى كرد كه انصار از او رنجيدند، على(ع) در ميان انصار در دفاع از آنها سخن گفت و آنها را خوشحال نمود. حسان بن ثابت در مدح على(ع) اشعارى سرود و در اين اشعار به حق بزرگ على(ع) بر امت محمد اعتراف كرد:
1. حَفظتَ رسولَ الله فِينا و عَهدَهُ
1. تو در بين ما نگهبان رسول(ص) خدا بودى و به عهدى كه به تو سپرده بود، وفا كردى و كيست اولى به اين عهد از تو؟ كيست؟
2. آيا تو برادر رسول خدا(ص) در طريق هدايت نبودى؟ و وصى او، و به كتاب و سنت از همه داناتر؟
3. پس حق تو، پيوسته در نجد و سپس در يمن بر ما به هم آميخته و بزرگ است.