258از جابر روايت شده است كه مىگفت: «هر گاه نماز بگزارم و در آن نماز، بر محمد و آل محمد(ص)» درود نفرستم، گمان ندارم آن نماز مقبول پيشگاه الهى قرار بگيرد». 1
تحليل و بيان نتيجه
بنابر آنچه در اين بخش ملاحظه شد، دهها نفر از اصحاب پيامبر(ص) و ياران على(ع)، همچنين افراد زيادى از كسانى كه در زمانى جزء مخالفان آن حضرت بودند، شهادت دادند بر اينكه على(ع) در كعبه يا مسجدالحرام متولد شده و اولين كسى است كه به شريعت اسلام ايمان آورده و پشت سر پيامبر(ص) نماز خوانده است. از منظر اين اشخاص، افتخار برادرى با پيامبر، نزول چندين آيه از آيات قرآن و اهلبهشت و جان نبى، نبأ اعظم، محب و محبوب خدا و رسول بودن، قرار گرفتن بر دوش نبى براى شكستن بتها و گشوده شدن هزاران باب از ابواب علوم، بازگشت خورشيد براى نماز، عدالت و پارسايى، زهد و دورى از ظواهر فريبنده دنيا، شجاعت در همه عرصههاى سخت، جود و سخا و دهها فضيلت ديگر، فقط زيبنده علىبن ابىطالب(ع) است. بسيارى از افراد ياد شده همين فضيلتها را دليل بر شايستگى على(ع) براى خلافت دانستهاند.
افضليت على(ع) و استحقاق خلافت و امامت آن حضرت كه مورد ادعاى شيعه اماميه است، مبتنى بر دلايل و براهين متقن است. آنچه از دلايل به چشم مىخورد برخى از اسناد و مداركى است كه در منابع معتبر نقل شده است. آنچه برخى از عامه آن را مستمسك قرار داده و به گمان خود مىكوشند با اين كار