248ابن صبّاغ مالكى نيز اين سه بيت را از گويندهاى ياد كرده است:
1. هُمُ العُروَةُ الوُثقَى لِمُعتَصِمٍ بِها
1. آنان براى كسى كه بدانها متوسل شود، دستاويزهاى محكماند كه مناقبشان از راه وحى و الهام رسيده است.
2. مناقب و فضائلى كه در سوره شورا و هل أتى و احزاب، تلاوت كنندگان قرآن مىشناسند.
3. آنان اهلبيت مصطفى(ص) مىباشند و دوستى آنها به حكم الهى در منشور قرآن الزامى است.
همچنين از ديگرى آورده است:
1. هُمُ القَومُ مَن اصفاهُمُ الوُدَّ مُخلِصاً
1. آنها، خاندانى هستند كه هركس صميمانه دوستشان داشته باشد، به وسيلهاى نيرومند براى آخرت خود چنگ زده است.
2. خاندانى كه در مناقب بر جهانيان برترند؛ نيكىهاى آنها نمايان و آثارشان زبانزد است.
3. مهرشان واجب و محبتشان هدايت و طاعتشان مودت و مودتشان پارسايى است.
در كتاب الرياض النضره آمده است: «ثعلبى در كتاب «الكشف و البيان» ذيل