198مىداند كه معاويه به على(ع) نسبت مىداد. اشعار وى به صورت كامل در بحث اتهامات دشمنان به على(ع) در خصوص قتل عثمان خواهد آمد. چند بيت از آن اشعار كه به شرحبيل فرستاده، چنين نوشت:
1. شُرَحْبِيلُ يَا ابْنَ السِّمْطِ لَا تَتْبَعِ الْهَوَى
1. شرحبيل، اى پسر سمط، از هوا پيروى مكن كه دنيا براى تو جاى دين را نتواند گرفت و همسنگ آن نباشد.
2. و به پسر حرب بگو كه تيرى كه امروز به هدف افكنده اصابت نمىكند، و اميد او را از خود قطع كن.
3. پسر هند درباره على بهتانى ساخت. همانا خداوند در دل پسر ابىطالب بسى شكوهمندتر از آن است [كه مورد چنان بهتانهايى قرار گيرد].
4. على در ماجراى پسر عفان، نه به صدور امرى پاى لغزانده، نه كسى را بر ضدش برانگيخته و نه در قتلش دستى داشته است.
5. او جز خانهنشينى در كنج خلوت خويش نبوده تا آنكه عثمان را نيز در خانه خود