191حَسّان بن ثابت موضوع خاتم بخشى على(ع) و نزول آيه ولايت را چنين به نظم كشيده است:
1. أَبَا حَسَنٍ تَفْدِيك نَفْسِي وَ مُهْجَتِي
1. اى ابوالحسن جان و دل من فداى تو باد، و جان و دل هر رهسپار راه هدايت؛ چه به كندى پيش رود و چه به تندى!
2. آيا ستايش من و دوستانت از بين مىرود، و حال اينكه ستايش ذات پروردگار از بين رفتنى نيست.
3. پس تو بودى كه در حال ركوع دادى، فداى تو جان همه اى بهترين ركوع كنندگان.
4. انگشتر با ميمنت خويش را دادى، اى بهترين آقاها و اى بهترين خريداران و اى بهترين فروشندگان.
5. خداوند درباره تو بهترين ولايت و حكمفرمايى را نازل كرد و در آيات محكمات قرآن، ولايت تو را توضيح داد و بيان فرمود.
أبوالمُظفَّر سِبط ابنِ الجَوزِى حَنَفى، در صفحه10 تذكرهاش اشعار ذيل را نيز در خصوص على(ع) دانسته است: