116اولاً: در روايات قبل گذشت كه آل محمد(ص) كسانى هستند كه برگشت امرشان به اوست، پس كسانى كه ارتباطشان محكم‌تر و كامل‌تر باشد، «آل» محسوب مى‌شوند و شك نيست كه فاطمه، على، حسن و حسين(عليهم السلام) محكم‌ترين پيوند را با رسول خدا(ص) داشتند و اين از مسلمات و مستفاد از احاديث متواتر است. بنابراين لازم است كه آنها را «آل پيامبر» بدانيم.

ثانياً: شك نيست كه پيامبر خدا(ص) فاطمه(عليها السلام) را دوست مى‌داشت و درباره او فرمود:

«فاطِمَةُ بَضعَةٌ مِنّي يُؤذيني ما يُؤذيها»؛ «فاطمه پاره تن من است، آنچه او را آزار دهد، مرا آزار داده است!» و با احاديث متواتر از رسول خدا(ص) ثابت شده كه او على، حسن و حسين(عليهم السلام) را دوست مى‌داشت و هنگامى كه اين معنا ثابت شود، محبت آنها بر تمام امت واجب است؛ چون خداوند فرموده است: (وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ) ¹؛ «از او پيروى كنيد تا هدايت شويد».

همچنين فرموده است: (فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخٰالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ) ²؛ كسانى كه فرمان او را مخالفت مى‌كنند، از عذاب الهى بترسند. نيز فرموده است: (قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللّٰهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّٰهُ) ³؛ بگو اگر خدا را دوست مى‌داريد، از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست دارد. همچنين فرموده است: (لَقَدْ كٰانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللّٰهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ) ⁴؛ براى شما در زندگى رسول خدا، سرمشق نيكويى بود.