87موردش اجرا گردد.
در مورد دوم، چنانكه گذشت، چون حرمت حرم را رعايت نكرده، همانطور كه اگر خونى را بريزد بايد قصاص شود، درباره عدم رعايت حرمت حرم نيز بايد قصاص شود. (وَ الْحُرُمٰاتُ قِصٰاصٌ) (مائده: 45).
حكم فقهى خاص كعبه
اين خانه براى شرافت خاصش، حكم فقهى خاصى نيز دارد و آن اينكه اگر كسى متعمداً و معانداً (معاذالله) كعبه معظمه را آلوده و نجس كند، حكمش اعدام و اگر مسجدالحرام را عمداً نجس كند، حكمش ضرب شديد است. روايات معتبرى، اين چند بخش را بيان مىكند كه اينك قسمتى از آنها را براى پىبردن به كيفيت جرم و ميزان اجراى حدود مىآوريم:
مرحوم صاحب وسائل در وسائلالشيعه رواياتى را نقل مىكند:
1. صحيحه ابيالصلاح كنانى:
«قال: قلت لأبي عبدالله(ع) أيّما أفضل، الإيمان أو الإسلام؟ فقال(ع): الإيمان، قال قلت: فأوجدني ذلك ..».
حضرت صادق(ع)، از باب تشبيه معقول به محسوس، مىفرمايد: «ايمان به منزله كعبه و اسلام به منزله حرم است. اگر كسى وارد حرم شد، ممكن است وارد كعبه نشده باشد. ولى اگر وارد كعبه شد، حتماً حرم را نيز درك كرده است».
باز عرض كردم مسئله را برايم وجدانى كن (اوجدني ذلك، يعني اجعلني و اجداً له) تا آن را خوب بيابم. امام صادق(ع) فرمود:
«ما تقول فيمن أحدث في المسجدالحرام متعمداً»؟ «اگر كسى عمداً و از روى عناد مسجدالحرام را آلوده كند حكمش چيست»؟ ابيالصلاح مىگويد عرض كردم: «قبلاً از شما آموختهايم كه حكم او تنبيه شديد است. حضرت فرمود: درست جواب دادى، حال اگر كسى (معاذالله) درون كعبه را آلوده سازد حكم فقهى وى چيست»؟ عرض كردم: «حكمش اعدام است؛ فرمود: «درست گفتى». آنگاه