59بودن ورود اهل كتاب نيست، تنها وجود چنين مبنايى ضررى به اجماع نخواهد زد.
3. احتمال اينكه مدرك اين اجماع، همين آيه شريفه باشد، هست.
بنابراين، اجماع مدركى است و چنين اجماعى كاشف از ديدگاه معصوم(ع) نيست و اعتبارى ندارد.
ولى با اين حال، با توجه به موقعيت ويژه مسجدالحرام ميان ديگر مكانها، بهخاطر داشتن احكام فراوانِ مخصوص به خود، نمىتوان به سادگى از كنار اتفاق نظريهها گذشت. بنابراين، براى ناروايى كافران از ورود به مسجدالحرام، مىتوان اجماع مسلمانان و دستكم شيعيان را دليل دانست.
ورود كافران به مسجدها
قرآن
علما و دانشمندان، از قرآن كريم، همان آيه شريفه: (...إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ...) را مورد استناد قرار دادهاند، البته به دو گونه:
1. شيخ طوسى، نجس بودن كافران را از آيه شريفه بهره مىگيرد و آن را صغرا براى يك كبراى كلى قرار مىدهد:
دليلنا قوله تعالى:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ...)
فحكم عليهم بالنجاسة و إذا ثبت نجاستهم فلا يجوز أن يدخلوا شيئاً من المساجد لأنّه لا خلاف في أنّ المساجد يجب أن تجنّب النجاسات. 1
دليل ما اين سخن خداوند است: (إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ...) كه حكم شده به نجس بودن كافران و اگر ناپاكى آنان، ثابت شد روا نيست كه به هيچ مسجدى وارد شوند؛ چون خلافى نيست كه مسجد بايد از ناپاكىها به دور باشد.
اينكه ايشان مىنويسد «فحكم عليهم بالنجاسة»، در مباحث گذشته، نادرستى آن را روشن ساختيم؛ زيرا آيه شريفه، نظر به نجس بودن بدنى مشركان ندارد، تا چه رسد به