259آنان، مخصوصاً در برابر كفار و دشمنان مى‌باشد و از سوى ديگر پيروان مذهب حق مورد تعيير و مذمت و خوارى قرار نگيرند و با شركت در جماعات رفع هرگونه اتهام را از خود بنمايند و با الزام به شركت در جماعات و مانند آن خود را از صف مسلمين جدا نكرده و دچار مخاطره نگردند. اين قسم از تقيه مورد تأكيد ائمه(عليهم السلام) قرار گرفته و با تحريص و ترغيب، پيروان خويش را به رعايت آن وادار نموده‌اند. در اينجا به نقل چند روايت در اين زمينه مى‌پردازيم:
الف) هشام بن حكم قال سمعت ابا عبدالله(ع) يقول: «اياكم ان تعملوا عملاً نعيّر به فان ولد السوء يعيّر والده بعمله كونوا لمن انقطعتم اليه زينا ولا تكونوا علينا شينا صلّوا في عشائرهم و عودّوا مرضاهم و اشهدوا جنائزهم ولا يسبقونكم إلى شيء من الخير فأنتم اولى به منهم والله ما عبدالله بشيء احب اليه من الخباء قلت و ما الخباء قال التقيّة». 1
بپرهيزيد از عملى كه ما را به وسيله آن خوار سازيد؛ به‌درستى كه فرزند بد، با عمل سوء خود باعث ملكوك شدن پدر مى‌شود. شما شيعه براى كسى كه به او روى آورده‌ايد زينت باشيد و باعث زشتى و آبروريزى ما نشويد. در نماز جماعت آنها شركت كنيد و از مرضاى آنها عيادت نماييد و در تشييع جنائز آنها حاضر شويد و نبايد آنها در انجام عمل خير بر شما سبقت بگيرند؛ زيرا شما در انجام عمل خير از آنها سزاوارتر هستيد. به خدا قسم خداوند به چيزى كه محبوب‌تر از خباء يعنى تقيه باشد، عبادت و پرستش نشده است.
ازاين‌روايت شريف استفاده مى‌كنيم كه اعمالى از قبيل عدم شركت در نمازهاى جماعت مسلمانان و نرفتن به عيادت بيمارانشان و حضور پيدانكردن در تشييع جنازه آنان، موجب تعيير پيشوايان و رهبران ما، يعنى امامان معصوم(عليهم السلام) خواهد شد و در حقيقت نقطه سياهى بر دامان پاك و ملكوتى آنان خواهد نشست.
همچنين از اين‌روايت استفاده مى‌شود كه نام و عنوان اين عمل، خباء و تقيه است و اين عبادت از محبوب‌ترين عبادت‌ها نزد خداوند متعال است و از همين‌جا صحت