83يك انسان است و از سنگ ساخته شده و به عنوان علامت براى محل رمى است و اين علامات در صدر اسلام نبوده و بعداً پيدا شده است. 1
ما مطمئن هستيم كه مطالعه اين نوشتار افق تازه‌اى به روى محققان مى‌گشايد كه جمره چيزى جز مجتمع الحصى نيست و نبايد مردم به خود زحمت دهند و ستون‌ها را نشانه‌گيرى كنند؛ مطمئن باشند كه آنها علامت و نشانه بر محل است.
پيشگفتار
لزوم بررسى درباره جمره
يكى از مشكلات مهم حاجيان، رمى جمرات است؛ به‌خصوص در روز عيد قربان، كه همه براى رمى جمره عقبه هجوم مى‌آورند و در بسيارى از سال‌ها ضايعات جانى فراوانى رخ داده و كسان زيادى در اطراف جمرات مجروح، يا كشته شده‌اند و بسيارى از اوقات سرها، صورت‌ها يا چشم‌هاى زيادى آسيب ديده است!
گرچه تدبيرهاى مختلفى، همچون ايجاد طبقه دوم براى جمرات، انديشيده شده، ولى هنوز اين مشكل بزرگ حل‌ناشده باقى است. بيشتر اين ضايعات به خاطر آن است كه تصور عموم، به دنبال فتاواى بزرگان معاصر، بر اين است كه در رمى جمرات، واجب است سنگ‌ها به آن ستون مخصوص اصابت كند. در حالى كه دليل روشنى بر اين امر وجود ندارد. بلكه دلايلى بر خلاف آن داريم كه نشان مى‌دهد، همين اندازه كه سنگ‌ها به سوى جمره پرتاب شود و در همان دايره‌اى كه محل اجتماع سنگ‌هاست، بيفتد، كافى است. در واقع جمره همان محل اجتماع سنگريزه‌هاست، نه آن ستون‌ها! بلكه ستون‌ها نشانه‌اى براى آن محل است.
اين نوشتار به اين منظور تهيه و تنظيم شد كه دلايل علمى اين مسئله روشن شود و در معرض ديد انديشمندان اسلام قرار گيرد تا روشن شود كه اين ستون‌ها نه در عصر پيامبر(ص) وجود داشته و نه در اعصار ائمه(عليهم السلام). اگر وجود داشته، تنها براى ديدنِ محل جمره بوده كه حاجيان محل رمى را گم نكنند و گاه چراغى در كنار آن نيز نصب