207مترتب باشد، هدف شارع نيست.
به عبارت روشن‌تر، مقصود شارع از تشريع قربانى در حج و به صورت سمبوليك در روز عيد قربان، اولاً: اطعام و انفاق است؛ ثانياً: حصول تقوا و پارسايى و روح گذشت است و ثالثاً: كارپردازى و اقدام به حل مشكل مردم و رفع نياز از محرومان است. علامه سيورى، ضمن تفسير آيه 97 مائده، مى‌نويسد:
هدف از تشريع احكام، دفع ضررها و آسيب‌ها و جلب منافع و سودمندى‌هاست و احكام اسلامى در حقيقت، الطاف الهى هستند در چهارچوب ادراك عقل يا حتى فراتر از آن، كه فقط شارع به آنها محيط است. 1
همو در توضيح جمله «قِيٰاماً لِلنّٰاسِ» از سوره مائده مى‌نويسد:
يعنى در معاش و معاد مردم كه آنان در صورت خوف و ترس به بيت پناهنده‌اند و در وقت ضعف و ناتوانى به آن رو مى‌كنند و بازرگانان در كنار آن سود مى‌برند خلاصه آنكه با اجتماع در كنار بيت، سروسامان پيدا مى‌كنند. 2
همچنين در توضيح و تفسير آيه دوم سوره مائده و بيان معناى «عدم رعايت حرمت قربانى‌ها» چنين مى‌نويسد:
واجلال الهدي و القلائد عدم صرفها في جهاتها او منع اهلها من ذلك بالصد او الغصب او السرقة... . 3
حلال انگاشتن قربانى‌ها و عدم رعايت حرمت آنها به اين است كه آنها در جاى خود به مصرف نرسند و از اطعام و دادن آنها به اهلش، با ممانعت و غصب و سرقت و امثال آن، دريغ شود.
فاضل جواد در توضيح جمله تعظيم «شعائر الله» مى‌نويسد:
منظور از شعائرالله معالم دين و مناسك حج است و گفته شده: مراد هدى و قربانى حج است و اين معنا با جمله بعد سازگارتر است: «و تعظيمها أن يختار سماناً حساناً غالية الأثمان» 4؛ بزرگداشت قربانى‌ها اين است كه حاجى، حيوانى چاق، زيبا و گران‌قيمت، برگزيند».