199
مشكل قربانى در منا و راه حل فقهى آن
سيد ابراهيم سيد علوى
ميقات حج، ش3، بهار 1372ه .ش.
مقاله پيش‌رو، در پى بررسى و ارائه راه‌حل فقهى مناسب به مشكلات قربانى در منا به رشته تحرير درآمده است. از ديدگاه نگارنده، براى پيدا كردن راه‌حل و پاسخ علمى و مستند، لازم است نگاهى به سير تاريخى مسئله انداخته و در مضامين آيات و روايات، دقت كافى شود. ازاين‌رو ايشان بحث خود را با مرورى در آيات مربوط به قربانى ادامه مى‌دهد. ايشان با بررسى مفاد آيات، مقصود شارع از تشريع قربانى در حج را اولاً: اطعام و انفاق؛ ثانياً: حصول تقوا، پارسايى و روح گذشت؛ ثالثاً: اقدام به حل مشكل مردم و رفع نياز از محرومان دانسته است. دو محور بعدى مقاله درباره احاديث مربوط و عبارات و نظرات فقهاست. نويسنده در پايان به اين نتيجه رسيده است كه ملاك قربانى حج و فلسفه تشريع اضحيه، احكام فقرا و تغذيه بينوايان است و صرف ريختن خون، هدف شارع نيست و در صورت تزاحم واجب و حرام (وجوب ذبح قربانى و حرمت تضييع مال) يا دو واجب (وجوب ذبح و وجوب حفظ مال)، فقيه مانند يك جراح متخصص و حاذق بايد وارد عمل شده و تصميم مقتضى را بگيرد.
قربانى منا
مقدمه: با پيروزى انقلاب اسلامى ايران، كه اسلام پس از قرن‌ها انزوا، به منزله نظامى حاكم و جلودار در امور سياسى، اجتماعى و ديگر مسائل انسانى مطرح شد كه