154سوى تو بيايند تا شاهد منافع گوناگون خويش [در اين برنامه حياتبخش] باشند. و در ايام معينى نام خدا را بر چهارپايانى كه روزيشان كرده‌ايم [به هنگام قربانى] ببرند. پس از گوشت آنها بخوريد و بينوايان فقير را نيز اطعام نماييد.
در آيات فوق، بهره‌برداى از گوشت قربانى را از جمله منافع حج برشمرده و جالب اين است كه خداى متعال، از ميان همه منافع حج، روزى «بهيمةالأنعام» را مطرح ساخته و دستور داده است كه خود حاجى، از اين نعمت الهى بخورد و انسان‌هاى بيچاره و مستمند را از آن بخوراند.
(وَ الْبُدْنَ جَعَلْنٰاهٰا لَكُمْ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ لَكُمْ فِيهٰا خَيْرٌ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهٰا صَوٰافَّ فَإِذٰا وَجَبَتْ جُنُوبُهٰا فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْقٰانِعَ وَ الْمُعْتَرَّ كَذٰلِكَ سَخَّرْنٰاهٰا لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ* لَنْ يَنٰالَ اللّٰهَ لُحُومُهٰا وَ لاٰ دِمٰاؤُهٰا وَ لٰكِنْ يَنٰالُهُ التَّقْوىٰ مِنْكُمْ كَذٰلِكَ سَخَّرَهٰا لَكُمْ لِتُكَبِّرُوا اللّٰهَ عَلىٰ مٰا هَدٰاكُمْ وَ بَشِّرِ الْمُحْسِنِينَ) (حج: 36 و 37)
شترهاى چاق و فربه را [در مراسم قربانى حج] براى شما از شعائر الهى قرار داديم. در آنها براى شما خير و بركت است. نام خدا را [هنگام قربانى كردن] درحالى‌كه به صف ايستاده‌اند، بر آنها ببريد و هنگامى كه پهلويشان آرام گرفت [و جان دادند] از گوشت آنها بخوريد و مستمندان قانع و فقير را نيز از آن اطعام كنيد. اين‌گونه ما آنها را مسخرتان ساختيم، تا شكر خدا را به‌جا آوريد؛ نه گوشت‌ها و نه خون‌هاى آنها، هرگز به خدا نمى‌رسد. آنچه به او مى‌رسد، تقوا و پرهيزكارى شماست. اين‌گونه خداوند آنها را مسخر شما ساخته تا او را به خاطر آنكه شما را هدايت كرده است، بزرگ بشمريد و بشارت ده نيكوكاران را.
(جَعَلَ اللّٰهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرٰامَ قِيٰاماً لِلنّٰاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرٰامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلاٰئِدَ ذٰلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللّٰهَ يَعْلَمُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ وَ أَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ) (مائده: 97)
خداوند، كعبه - بيت حرام را وسيله‌اى براى استوارى و سامان بخشيدن به كار مردم قرار داد و همچنين ماه حرام و قربانى‌هاى بى‌نشان و قربانى‌هاى نشان‌دار را؛ اين‌گونه