169موردى كه به سبب خود نماز مكروه است: بعد از فجر تا طلوع آفتاب و بعد از عصر تا غروب آفتاب.

بسيارى از بزرگان نيز همين مضمون را آورده‌اند. ¹ سپس مرحوم شيخ درباره نمازهاى داراى سبب، از جمله نماز زيارت، چنين مى‌نويسد:

و الأول انما يكره ابتداء الصلاة فيه نافلة، و اما كل صلاة لها سبب من قضاء فريضة أو نافلة، أو تحية مسجد، أو صلاة زيارة، أو صلاة إحرام، أو صلاة طواف، أو نذر، أو صلاة كسوف، أو جنازة فإنه لا بأس به و لا يكره. ²

در مواردى كه خود نماز نافله، موجب كراهت در بعضى اوقات مى‌شود، منظور نافله بدون سبب خاص است. اما نمازهايى كه داراى سبب‌اند، مكروه نمى‌باشند؛ مانند نماز قضاى واجب، قضاى نافله، تحيت مسجد، نماز زيارت، نماز احرام، نماز طواف، نماز نذرى، نماز كسوف و نماز ميت.

برخى بر اين مطلب، اجماع نيز نقل نموده‌اند. ³ مرحوم عاملى نيز در «مفتاح الكرامه» در اين‌باره چنين نوشته است:

لا كراهية لما له سبب منها إجماعا في ظاهر «الناصريات» حيث قال