173 نقد

اولاً: اين تفسير و شرح بر اين جمله از حديث، خلاف ظاهر است و در واقع، نوعى از تأويل مى‌باشد كه سلفى‌ها آن را قبول ندارند.

ثانياً: اين جمله، دلالت بر لزوم پيروى از بخشى از صحابه و حجيت سنت آنان ندارد و برترى نيز نسبى است.

نويسنده در جاى ديگرى از مقاله، مى‌گويد:

الثاني: أن من صحب النبي(ص) ورآه مرة من عمره وحصلت له مزية الصحبة أفضل من كل من يأتي بعد فإن فضيلة الصحبة لا يعدلها عمل وذلك فضل الله تعالى يؤتيه من يشاء وقد ذهب إلى هذا الرأي معظم العلماء واحتجوا بما رواه أبوسعيد الخدري(رضى الله عنه) قال: قال النبي(ص): «لا تسبوا أصحابي فلو أن أحدكم أنفق مثل أحد ذهباً ما بلغ مد أحدهم ولا نصيفه». ¹

همانا كسانى كه پيامبر(ص) را مصاحبت كردند و يك بار در عمرشان، ايشان را مشاهده نمودند و داراى امتياز مصاحبت شدند، از تمام افرادى كه بعد از ايشان آمده‌اند، برترند؛ زيرا فضيلت مصاحبت با پيامبر(ص)، با هيچ عملى، درخور مقايسه نيست و آن فضل خداوند متعال است كه به هركس بخواهد، مى‌دهد و اين رأى بيشتر علماست كه براى آن، به روايت «ابوسعيد خدرى» استدلال كرده‌اند كه پيامبر(ص) فرمود: «اصحابم را دشنام ندهيد؛ زيرا اگر يكى از شما به اندازه كوه احد، طلا انفاق كند، به مقام يكى از آنان و حتى نصف آنان نمى‌رسد».

نقد

اولاً: چه بسيار كسانى كه با پيامبر(ص) مصاحبت داشتند و ايشان را ديدند، ولى بعد از رحلت آن حضرت، مرتد شدند؛ همان‌گونه كه اين ادعا از احاديث حوض، استفاده مى‌شود كه در برخى از آنها، درباره صحابه، چنين آمده است: «انهم ارتدوا على ادبارهم