166 نقد

اولاً: دليلى بر وجوب اخذ افكار سلف در عقيده و روش نيست و ادله وجوب، پيش از اين، نقد شد.

ثانياً: دليلى بر اين نامگذارى وجود ندارد؛ زيرا دليلى بر انتساب خود به سلف نيست.

ثالثاً: بايد تفقه در دين، براساس قرآن و سنت باشد و از آنجا كه سلف، معصوم نبوده‌اند، دليلى بر وجوب تفقه به روش آنان، وجود ندارد.

ندوة (السلفية منهج شرعى ومطلب وطنى)

(نبيل بن عبدالرحمان الجبرين)

نويسنده اين مقاله، درباره وجوب پيروى از روش سلف، به اين آيه استدلال كرده است: ¹

(فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مٰا آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمٰا هُمْ فِي شِقٰاقٍ ) (بقره: 137)

اگر آنها به همانند آنچه شما ايمان آورده‌ايد، ايمان بياورند، هدايت يافته‌اند و اگر سرپيچى كنند، از حق جدا شده‌اند.

نقد

اين آيه، به اصل ايمان به مبدأ و معاد و رسالت پيامبر(ص) و كليت شريعت، اشاره دارد و مربوط به حجيت سنت سلف و لزوم فتوا دادن مطابق سنت صحابه نيست؛ زيرا صحابه، معصوم نبوده‌اند.

همچنين نويسنده مقاله، بر وجوب پيروى از سلف، به اين آيه، استدلال كرده است: