135شراب‌خوارى و ديگر منكرات، ميان آنان رواج داشت.

پيامبر اكرم(ص) مبعوث شد تا چنين مردمى را از ظلمات خارج نمايد و به نور دعوت كند. ولى افراد اين جامعه، در پذيرش دعوت پيامبر(ص)، يكدست نبودند؛ برخى به سرعت و برخى بعد از گذشت زمانى كوتاه يا طولانى، دعوت او را پذيرفتند. برخى نيز دعوت او را نپذيرفتند و حتى عده بسيارى، به مقابله با او پرداختند.

از طرفى ديگر، وظيفه پيامبر(ص)، تبليغ و تربيت بود و ما يقين داريم كه او به وظايفش به بهترين شكل، عمل كرده است. ولى اين بدان معنا نيست كه مردم در پذيرش دعوت حضرت(ص) كوتاهى نكرده و به وظايفشان عمل كرده‌اند. چه بسا افرادى كه به پيامبر(ص) هم بسيار نزديك بودند، ولى هيچ‌گونه نفعى از وجود او نبردند و چه بسا افرادى كه از او دور بودند، ولى نهايت بهره معنوى را از آن حضرت(ص) بردند؛ همان‌گونه كه اين مطالب، بين انبياى سابق، رواج داشته است؛ چنان‌كه خداوند متعال، درباره همسران حضرت نوح و حضرت لوط8 مى‌فرمايد:

(ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كٰانَتٰا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبٰادِنٰا صٰالِحَيْنِ فَخٰانَتٰاهُمٰا فَلَمْ يُغْنِيٰا عَنْهُمٰا مِنَ اللّٰهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلاَ النّٰارَ مَعَ الدّٰاخِلِينَ ) (تحريم: 10)

خداوند براى كسانى كه كافر شده‌اند، به همسر نوح و همسر لوط مثَل زده است؛ آن دو تحت سرپرستى دو بنده صالح از بندگان ما بودند. ولى به آن دو، خيانت كردند و ارتباط با اين دو [پيامبر]، سودى به حالشان نداشت و به آنها گفته شد: «همراه كسانى كه وارد آتش مى‌شوند، وارد آتش شويد».

اما خداوند درباره همسر فرعون مى‌فرمايد:

(وَ ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قٰالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظّٰالِمِينَ ) (تحريم:11)

و خداوند براى مؤمنان، به همسر فرعون، مثَل زده است؛ در آن هنگام كه گفت: