123- عبدالله بن علاء دمشقى: او از اهل دمشق بوده و حتى «ذهبى» او را به «رئيس دمشق»، توصيف كرده است. ابنحزم نقل كرده است كه «يحيى بن معين» و ديگران، او را تضعيف كردهاند.
- ضمرة بن حبيب حمصى: او نيز از اهالى حمص و مؤذّن مسجد جامع حمص، به حساب آمده است.
- خالد بن معدان حمصى: او عمده در روايت اين حديث است. وى از اهل حمص و از شيوخ شام و صاحب شرطه يزيد بن معاويه، بوده است؛ چنانكه ابنعساكر مىگويد: «او متولّى شرطه يزيد بن معاويه بوده است».
راويان طبقه چهارم
راويان حديث در اين طبقه، شش نفرند:
- محمد بن ابراهيم بن حارث تيمى دمشقى: عقيلى، از عبدالله بن احمد بن حنبل و او از پدرش، نقل كرده كه گفت: «او احاديث منكر را نقل مىكند».
- بحير بن سعيد حمصى: او از شهر نواصب (حمص)، به حساب آمده است.
- وليد بن مسلم دمشقى: او از مواليان بنىاميه و عالم شام، معرفى شده است. در شرح حالش آمده است كه وى، مدلّس 1 بوده و براى كذّابين 2، تدليس مىكرده است. از مالك، ده حديث نقل كرده است كه اصل و اساسى ندارد. همچنين احاديث منكر، داشته است.
- معاوية بن صالح حمصى: او از اهالى حمص و قاضى اندلس در دولت اموى و نيز اهل لهو و لعب بوده است؛ به همين علت، برخى از محدثان، كتابت حديث از او را ترك كردهاند. «ابن ابىحاتم» مىگويد: «به حديث او، احتجاج نمىشود».