44درحالىكه كسى را دشنام يا به كسى نسبت ناروا داده است و مال كسى را خورده، و خون كسى را ريخته، و كسى را زده است. لذا به اين و آن از حسناتش داده مىشود، و در صورتى كه حسناتش تمام شود، قبل از آنكه حكمش به پايان رسد، از گناهان آنان برداشته، و بر دوش او گذاشته مىشود، آنگاه در دوزخ افكنده مىگرد. [مفلس و درمانده واقعى چنين كسى است]؛
از «ابوهريره» نقل شده است كه پيامبر(ص) فرمود:
لا يسرق السارق حين يسرق وهو مؤمن، ولا يزني الزاني حين يزني و هو مؤمن، ولا يشرب الخمر حين يشربها وهو مؤمن... ولا يقتل احدكم حين يقتل وهو مؤمن، فإياكم اياكم. 1
دزد درحالىكه دزدى مىكند، مؤمن نيست و زناكار هنگامى كه زنا مىكند، مؤمن نيست و شرابخوار هنگامى كه شرب خمر مىكند، مؤمن نيست... و يكى از شما هنگامى كه كسى از شما را مىكشد، مؤمن نيست؛ پس بپرهيزيد، بپرهيزيد؛
«ابوايوب انصارى» از رسول خدا(ص) نقل كرده است كه فرمود:
من جاء يعبد الله ولا يشرك به شيئاً ويقيم الصلاة ويؤتيالزكاة ويجتنب الكبائر كان له الجنة. فسألوه عن الكبائر فقال: الاشراك بالله وقتل النفس المسلمة، والفرار يوم الزحف. 2
هركس روز قيامت محشور شود، درحالىكه هيچگونه شركى به خدا نورزد و نماز به پا دارد و زكات دهد، و از گناهان اجتناب نمايد، بهشت بر او واجب است. از او درباره گناهان كبيره سؤال كردند، فرمود: شركورزى به خدا و كشتن مسلمان و فرار از معركه جنگ؛
«براء بنعازب» از پيامبر(ص) نقل كرده است كه فرمود:
«لزوال الدنيا جميعاً اهون على الله